Security researcher-ները բացահայտել են NGINX-ի շատ լուրջ խոցելիություն, որը ստացել է CVE-2026-42945 նույնականացուը։ Խնդիրը հատկապես հետաքրքիր է նրանով, որ այն ներդրվել է դեռևս 2008 թվականին և մնացել է չբացահայտված շուրջ 18 տարի։ Խոցելիությունը որոշ կոնֆիգուրացիաների դեպքում կարող է թույլ տալ Remote Code Execution (RCE)՝ այսինքն հարձակվողը կարող է հեռակա կերպով գործարկել իր հրամանները սերվերի վրա։


NGINX-ը այսօր համարվում է աշխարհի ամենատարածված web server-ներից մեկը և օգտագործվում է միլիոնավոր կայքերի, API gateway-ների և reverse proxy-ների կողմից։ Այդ պատճառով նույնիսկ մեկ լուրջ խոցելիություն կարող է ազդել հսկայական թվով համակարգերի վրա։


Ինչպես հայտնաբերվեց խնդիրը

DepthFirst-ի ավտոմատ վերլուծական համակարգը սկանավորել է NGINX-ի source code-ը և հայտնաբերել է ընդհանուր 4 հաստատված memory corruption խնդիր։ Դրանցից ամենավտանգավորը հենց CVE-2026-42945-ն էր։

Բացի հիմնական խոցելիությունից հայտնաբերվել էին նաև՝

  • չափազանց մեծ հիշողության հատկացում (memory allocation issue)

  • use-after-free խոցելիություն

  • out-of-bounds read խնդիր

Սակայն ամենամեծ ուշադրությունը գրավել է heap buffer overflow-ն, քանի որ այն կարող էր վերածվել ամբողջական RCE-ի։


Ինչ կոնֆիգուրացիաների դեպքում է վտանգավոր

Խնդիրը առաջանում է, երբ NGINX-ում միասին օգտագործվում են rewrite և set directive-ները։

Օրինակ՝

location ~ ^/api/(.*)$ {
    rewrite ^/api/(.*)$ /internal?migrated=true;
    set $original_endpoint $1;
}

Այսպիսի կոնֆիգուրացիան իրական կյանքում շատ տարածված է API migration-ների կամ gateway-ների դեպքում։

Օրինակ՝

  • հին endpoint-ները վերաուղղել դեպի նոր API

  • պահպանել նախնական URL-ը

  • փոխանցել տվյալները backend ծառայություններին

Հենց այստեղ էլ առաջանում է վտանգավոր վիճակ։


Խնդրի տեխնիկական պատճառը

NGINX-ը rewrite և set գործողությունները կատարում է երկու փուլով՝

1. Հիշողության չափի հաշվարկ

Առաջին փուլում որոշվում է՝ քանի byte հիշողություն պետք է հատկացնել։

2. Տվյալների պատճենում

Երկրորդ փուլում իրական տվյալները գրվում են հիշողության մեջ։

Տեսականորեն այս մեխանիզմը արագ է և արդյունավետ, սակայն այստեղ առաջացել է ներքին վիճակի (state) անհամապատասխանություն։

Առաջին փուլում NGINX-ը հաշվարկում է տվյալների իրական չափը։

Երկրորդ փուլում որոշ URI նիշեր (+, & և այլն) escape են արվում և դառնում ավելի երկար:

Օրինակ՝ + կարող է վերածվել՝ %2B

Այսինքն՝ 1 byte → 3 byte

Եթե նման նիշերը շատ լինեն, NGINX-ը սկսում է գրել ավելի շատ տվյալներ, քան հիշողության համար նախապես հատկացվել էր։

Արդյունքը՝ Heap Buffer Overflow։


Ինչպես է սա վերածվում RCE-ի

Հետազոտողները ցույց տվեցին, որ հնարավոր է վերահսկել overflow-ի չափը։

Հարձակման սցենարը մոտավորապես այսպիսին է՝

  1. Ստեղծել հատուկ request

  2. Ստիպել NGINX-ին overflow անել հիշողությունը

  3. Փոփոխել ներքին ngx_pool կառուցվածքը

  4. Վերագրել cleanup callback-ների հասցեները

  5. Ստիպել NGINX-ին կանչել հարձակվողի կողմից վերահսկվող ֆունկցիա

Արդյունքում հնարավոր է հասնել՝

system("attacker command")

և գործարկել կամայական հրամաններ սերվերի վրա։

NGINX-ը աշխատում է master-worker ճարտարապետությամբ։

Եթե worker process-ը crash է լինում՝

  • master-ը նոր worker է ստեղծում

  • հիշողության կառուցվածքը հիմնականում մնում է նույնը

Սա հարձակվողին թույլ է տալիս բազմիցս փորձել exploit-ը մինչև հաջողությունը։


Խոցելի վերսիաներ

Հետազոտության համաձայն ազդեցության տակ են՝

NGINX Open Source

  • 0.6.27 → 1.30.0

Նաև ազդեցության տակ են մի շարք NGINX-ի արտադրանքներ՝

  • NGINX Plus

  • NGINX Ingress Controller

  • NGINX Gateway Fabric

  • NGINX App Protect

  • F5 WAF for NGINX

  • F5 DoS for NGINX

և այլ բաղադրիչներ։


Ինչ անել հիմա

Եթե օգտագործում եք NGINX՝

1. Թարմացրեք NGINX-ը

Առաջին քայլը՝ կիրառել վերջին անվտանգության թարմացումները։

2. Վերանայեք rewrite/set օգտագործումը

Փնտրեք նմանատիպ կոնֆիգուրացիաներ՝

rewrite ...
set ...

հատկապես երբ օգտագործվում են regex capture-ներ։


Եզրակացություն

Սա ևս մեկ հիշեցում է, որ նույնիսկ ամենահայտնի և տարիներով օգտագործվող ծրագրերում կարող են թաքնված մնալ լուրջ խոցելիություններ։

Այս պատմությունը հետաքրքիր է ոչ միայն RCE-ի պատճառով, այլ նաև այն պատճառով, որ խնդիրը գոյություն ուներ գրեթե երկու տասնամյակ և հայտնաբերվեց ավտոմատ անվտանգության վերլուծության միջոցով։

Երբ web server-ը գտնվում է ամբողջ ենթակառուցվածքի սահմանային շերտում, նույնիսկ մեկ սխալը կարող է վնասել ամբողջ համակարգին։